Ljiljana Mačkić: Plavičasta matrica
U okviru projekta portala Tesliarium, posvećenog obeležavanju 170 godina od rođenja Nikole Tesle, predstavljamo pesmu „Plavičasta matrica” autorke Ljiljane Mačkić.
U ovoj pesmi Tesla se pojavljuje kao čovek koji vidi ono što drugima ostaje nevidljivo — svet ideja, energije i spoznaje koji autorka metaforički naziva „plavičastom matricom”. Nasuprot njegovoj viziji i nadi u dobrobit čovečanstva stoji stvarnost sveta koji pati, ćuti i trguje, pa završni stihovi pesmi daju snažan, gotovo opominjući ton.
Nikoli Tesli
Te suhe kalifornijske večeri
Ušao si u plavičastu matricu
Onoga, nečega samo tebi vidljivog.
Ni do danas ne znamo šta je.
Sjediš ozaren divotom toga, nečega
Samo tebi vidljivog.
Čini se da si opčinjen jednostavnošću
Darežljivog vazduha koji prolazi
Kroz ruku u trajanje vretenastog koda
Izrastajući u stablo spoznaje
Svijeta koji spava, ćuti i moli.
Neka spava. Kada se probudi
Plače i krvari, jada se...
Sa usana ti se osmjehuje nada
Za svijet težak i nespoznat sebi.
Nada, šta je to?
Trgovci su stigli prvi.
Comments